RSS

From Troika to Perestroika (trailer Moskva)

<div style=»width:680px;padding:0;margin:0;border:none;background:#000 url(http://tripwow.tripadvisor.com/tripwow/ta-0552-3a90-fa07/e/14fba9545d/bg)0 0 no-repeat»>http://images.travelpod.com/bin/tripwow/flash/tripwow.swf<!– Use of this widget is subject to the terms stated here: http://tripwow.tripadvisor.com/tripwow/widget_terms.html –><div style=»width:680px;padding:0;margin:0;border:none;background:#fff;font-family:verdana,sans-serif;color:#999;text-align:justify;font-size:9px»><a href=»http://tripwow.tripadvisor.com/tripwow/ta-0552-3a90-fa07″ style=»color:#c60″>From The Troika to Perestroika Part1 Slideshow</a>: Thanasis&rsquo;s trip from <a href=»http://pl.tripadvisor.com/Tourism-g1115258-Wola_Justowska_Southern_Poland-Vacations.html» style=»color:#c60″>Wola Justowska</a>, <a href=»http://pl.tripadvisor.com/Tourism-g274753-Southern_Poland-Vacations.html» style=»color:#c60″>Polska Południowa</a>, <a href=»http://pl.tripadvisor.com/Tourism-g274723-Poland-Vacations.html» style=»color:#c60″>Polska</a> to <a href=»http://pl.tripadvisor.com/Tourism-g298484-Moscow_Central_Russia-Vacations.html» style=»color:#c60″>Moskwa</a>, <a href=»http://pl.tripadvisor.com/Tourism-g294459-Russia-Vacations.html» style=»color:#c60″>Rosja</a> was created by <a href=»http://pl.tripadvisor.com» style=»color:#c60″>TripAdvisor</a>. See another <a href=»http://tripwow.tripadvisor.com/slideshow/russia/moscow.html» style=»color:#c60″>Moskwa slideshow</a>. Create your own stunning slideshow with our free <a href=»http://tripwow.tripadvisor.com/» style=»color:#c60″>photo slideshow maker</a>.</div></div>

 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαΐου 21, 2012 in Uncategorized

 

Ταξιδευoντας στα Δυτικά Βαλκάνια, με τον Goran Bregovic

Οκτώβριος του 2010, χαζεύοντας τις τιμές για Κροατία, με την Croatian Airlines, βρήκα το υπέροχο δρομολόγιο ΑΤΗ-ZAG-ATH (via DBV) στα 80 ευρώ, για το Αύγουστο του 11, κι χωρίς ενόχες το έκλεισα. Από 31/7 μέχρι 17/8 θα έκανα ένα από τα καλύτερα ταξίδια της ζωής μου. Μετά από την βοήθεια του travelstories.gr κι του Lonely Planet το τουρ ήταν ακόλουθο:

Αθήνα
Ζαγκρεμπ
Σπλιτ
Kotor
Budva
Bar
Podgorica
Herceg Novi
Dubrovnik
Mostar
Sarajevo
Plitvice Lakes
Zagreb
Αθήνα

OU 0301 ATH-ZAG (via DBV)
Airbus 319-112 9A-CTI Vukovar

Μετά από ανυπομονησία πολλών μηνών, η μεγάλη μέρα έφτασε. Η 31 Ιουλίου επιτέλους έφτασε, κι το ταξίδι μου θα γινόταν πραγματικότητα. Φορτωμένος με το υπέροχο νέο σακίδιο μου, με σκηνή, κατσαρολικά ήμουν έτοιμος για το τριπ. Ο πατέρας μου με πέταξε στο σταθμό των ΚΤΕΛ για να πάρω την γραμμή Χ93 για το αεροδρόμιο (μιας κι τα πανέξυπνα μυαλά του ΟΑΣΑ κατάργησαν την γραμμή Χ92).

Άφιξη στο αεροδρόμιο, 15 λεπτά πριν το άνοιγμα του check in, κι στο γκισέ γινόταν το έλα να δεις. Γεμάτο με ελληνικά γκρουπ, που τώρα ανακάλυψαν την ομορφιά της Κροατίας, κι γενικά τις παραλίες της Δαλματίας. Μερικοί σε γκρουπ μιας εβδομάδας (Dubrovnik-Mostar-Montenegro) κι άλλη το ίδιο με το πρώτο με Ζάγκρεμπ, Σπλιτ κι Λίμνες Plitvice. Ξεμπερδεύουμε γρήγορα, παίρνουμε το boarding pass, κι περνάμε στο Τέρμιναλ Α. Έλεγχος διαβατηρίων στο πιτς φιτίλι, κι βόλτα στο Duty Free. Αγορά κάτι σουβενίρ/δώρα για τους φίλους μου στις χώρες των Βαλκανίων, κι μετά τον αναγκαστικό έλεγχο μετάλλων κι αναμονή για την άφιξη του αεροπλάνου.

Η πτήση θα έπρεπε να ήταν είδη εκεί, αλλά ακόμα τίποτα. 2005 ήταν να γίνει η αναχώρηση, αλλά ακόμα αεροπλάνο δε είδαμε. Στις 2010 το αεροπλάνο έπιασε φυσούνα, κι βλέπαμε πως κατεβαίνανε κι περιμέναμε να πάρουμε το ΟΚ για να μπούμε στο αεροπλάνο. Οι ομορφούλές αεροσυνοδοί μας καλώς όρισαν στην πτήση, κι μου δείξαν την θέση μου, Α6. Το seat pitch, ικανοποιήτικο έως πολλή καλό, για το 3ώρο ταξίδι. Μέσα σε λίγα λεπτά, το αεροπλάνο γέμισε (100% πληρότητα παρακαλώ), κι μετά ξεκίνησε η επίδειξη ασφαλείας στις οθόνες πάνω από τα καθίσματα, κι σε λίγο φτάσαμε στο διάδρομο για να γίνει το rotation στο 03R. Γρήγορα πήραμε την άνοδο, κι στρίψαμε προς τον Κορινθιακό κόλπο. Ακριβώς λίγα λεπτά, πάνω από την Αθήνα ο πιλότος μας ανέφερε το δρομολόγιο μας. Θα περνάγαμε πάνω από την Αθήνα (Μαρούσι) μετά Ρίο ΑντίρριοΗγουμενίτσα, Παράλια Αλβανίας, κι κάπου πάνω στο Bar του Μαυροβουνίου θα ξεκινήσουμε την κάθοδο.

Το service δε το κατατάσσω στα καλύτερα που έχω ζήσει, άλλα με σύγκριση με την ΜΑ, ήταν καλύτερο. Νόστιμο σαντούιτσακι, η μπύρα άθλια κι το Κροάτικο Ice Tea ικανοποιήτικο.

Στο αεροπλάνο επικρατούσε ένα μικρό χάος, με τους Έλληνες να έχουν κάνει πάρτι μέσα. Όλοι όρθιοι, να την πέφτουν στις Κροάτισες επιβάτιδες (ε τι, δε μπορούν να ζήσουν χωρίς το ελληνικό καμάκι), άλλοι να περπατάνε πάνω κάτω για να βρουν το αδερφό του μπατζανάκη του 3 ξαδέρφου της κουμπάρας του πρώην άνδρα, να του πουν ένα γεια, κι που χάθηκες μωρή ψυχή, άσχετα ότι είναι στο ίδιο τουρ, κι θα βρεθούν στο ξενοδοχείο. Οι αεροσυνοδοί να έχουν τρελαθεί κι να μη ξέρουν τι να κάνουν.

Η άφιξη στο Čilipi, το αεροδρόμιο του Dubrovnik έγινε με καθυστέρηση μισής ώρας. Έγινε μια ανακοίνωση από τις αεροσυνοδούς, αλλά δε κατάλαβα τίποτα (τόσο χαμήλα ήταν), που δε ενδιαφέρθηκα κι πολλή. Βλέποντας όλο το αεροπλάνο να έχει κατέβει, έμεινα με την απορία ότι μόνο εγώ θα ταξιδέψω στο Ζάγκρεμπ. Πήγα να ρωτήσω την αεροσυνοδό, τι γίνετε, μου είπε ότι πρέπει να κατέβουμε όλοι , να περάσουμε έλεγχο διαβατηρίων κι ξανά έλεγχο μετάλλων.

Στο αεροπλάνο δε μπορούσαμε να αφήσουμε τίποτα, μιας κι θα έμπαινε η αστυνομία μέσα να κάνει έλεγχο μιας κι η πτήση από International γινόταν Domestic. Με τα πόδια φτάσαμε στην είσοδο του αεροδρομίου, όπου οι υπάλληλοι του, φώναζαν, transit Zagreb, transit Zagreb! Κι σου εδείναν ένα χαρτάκι με την ένδειξη DBV Transit. Μετά όταν μαζεύτηκε το γκρουπ, μας πείρανε κι μας πήγαν εκδρομούλα στο αεροδρόμιο. Με το χαρτάκι αυτό περάσαμε πρώτοι στην ουρά για το έλεγχο των διαβατηρίων (παρέλαβα την πρώτη σφραγίδα μου από αεροδρόμιο  ) κι μετά έπρεπε να βγούμε από την περιοχή τράνζιτ, κι να ξανακάνουμε έλεγχο στο κρατικό τέρμιναλ.

Σε δέκα λεπτά ξαναμπήκαμε στο ίδιο αεροπλάνο, ξανά dobra večer, dobra večer κι επιστροφή στην θέση 6Α, ξανά η ίδια επίδειξη κι απογειώσει από τον διάδρομο 12 με κατεύθυνση την Βοσνία. Το service ήταν μόνο νερό ή Ice Tea κι ένα μπισκοτάκι με πιπέρι. Μετά από απλό κι βαρετό 20λέπτο πάνω από Mostar, Sarajevo ξεκινήσαμε την κάθοδο για το αεροδρόμιο Pleso του Ζάγκρεμπ.

Άφιξη στο αεροδρόμιο με 30 λεπτά καθυστέρηση (μας κυνηγάει αυτή η καταραμένη καθυστέρηση), κι πήγαμε να παραλάβουμε την βαλίτσα στον ιμάντα. Εκεί άλλη μια ανακοίνωση πολλή χαμηλά, κι κάτι για Athens είπαν κάτι για ιμάντα, δε κατάλαβα. Ούτε το γκρουπ Ισπανών που ήρθαν από Αθήνα μαζί μου. Σε λίγο καταλάβαμε. Μιας κι ήρθαμε από Αθήνα, έπρεπε να πάμε στο ιμάντα του International, κι όχι του κρατικού. Όλοι σαν τρενάκι βγήκαμε από το μέρος παραλαβής βαλιτσών για να πάμε στο άλλο. Περιμένουμε, περιμένουμε, περιμένουμε κι μετά από κάνα 20 λέπτο φάνηκαν οι βαλίτσες. Οι τελωνειακοί περίμενανε πως κι πως να τελειώσουν να πάνε σπίτια τους.

Τώρα λίγα για το αεροδρόμιο Pleso. Το αεροδρόμιο βρίσκετε 30 χλμ από το κέντρο του Ζάγκρεμπ, κι για να φτάσεις στην πόλη η θα πάρεις ταξί το οποίο κάνει κοντά στα 200 κούνα ή το λεωφορείο της Croatian Airlines που κάνει 30 κούνα.
Το αεροδρόμιο είναι σε μέγεθος του Μακεδονία, λίγο μεγαλύτερο από το αεροδρόμιο της Κρακοβίας, κι υστερεί από θέμα facilities.
Μετά από 25-30 λεπτά φτάσαμε στο κέντρο του Ζάγκρεμπ, στο οποίο με περίμενε η φίλη μου Ναταλίε για να πάμε σπίτι της, κι να πέσω για ύπνο.

Μετά από ένα υπέροχο ύπνο, που διήρκεσε πάνω από 12 ώρες, ξύπνησα, παρέα με έναν υπέροχο ζεστό κι αρωματικό καφέ δίπλα μου, κι μια κρέπα με υπέροχη Nutella (miam), έπρεπε να κατέβω προς το κέντρο, για να αγοράσω εισιτήριο για το τρένο για Split. Βγαίνοντας από το σπίτι της, κατεβαίνοντας το κεντρικό δρόμο Krajla Tomislava (περνώντας κι από το ομώνυμο πάρκο), έφτασα στο σταθμό του τρένου. Με ενδιάθερε η αγορά εισιτηρίου για το νυχτερινό τρένο για το Σπλιτ, με κουκέτα, άλλα μόλις έμαθα την τιμή του, ακύρωσα επιτόπου το πλάνο αυτό.
Η τιμή ήταν 24 ευρώ + 19 ευρώ για κουκέτα ή 4 για καρέκλα (ταξίδι 8 ωρών), για αυτό προτίμησα, μετά από συνεννόηση με την Νάταλιε, να μείνω μια νύχτα παραπάνω, κι να πάρω το πρωινό IC για το Σπλιτ, το οποίο με κόστισε γύρω στα 20 ευρώ. Επιστροφή προς την κεντρική πλατεία (Ban Jelačić Square), στην οποία θα με περίμεναν η Νάταλιε, με το αγόρι της, τον Dodo, για να μου κάνουν μια μίνι ξενάγηση στην παλιά πόλη του Ζάγκρεμπ.

Το Ζάγκρεμπ χωρίζετε σε δύο μέρη, το Gornji grad (η πάνω πόλη) κι το Donji grad (Κάτω Πόλη). Στη Πάνω Πόλη, βρίσκετε κι όλο το ενδιαφέρον του Ζάγκρεμπ. Εκεί βρίσκετε ο Θρησκευτικός κι Καλλιτεχνικός χαρακτήρας της πόλης, όπως κι όλα τα μαγαζιά/εστιατόρια.
Η πάνω πόλη, χωριζόταν σε δύο μέρη, το Kaptol, το οποίο ήταν η θρησκευτική περιοχή του Ζάγκρεμπ, με τον Καθεδρικό Ναό του αλλά κι διάφορων μοναστηριών κι το Gradec, την ελεύθερη περιοχή που δημιούργησε το 12ο αιώνα ο Βασιλιάς Μπέλα της Ουγγαρίας, για τους έμπορες κι τους αρτίστες της εποχής. Το 1770 η δύο περιοχές/πόλεις συγχωνεύτηκαν δημιουργώντας το σημερινό ιστορικό κέντρο.

Ξεκινήσαμε με τον καθεδρικό ναό της Ανάληψης της Θεοτόκου κι του Αγίου Στεφάνου, με τη κλασικήανακαίνιση του καμπαναριού, εδώ κι τα τελευταία χρόνια. Επόμενος σταθμός μας ήταν το σημείο φωτογράφισης κάθε νέου ζευγαριού στο Ζάγκρεμπ, ο Γοτθικός Ναός του Αγίου Μάρκου, που δεσπόζει ακριβώς δίπλα στο τελεφερίκ του Ζάγκρεμπ. Ακριβώς δίπλα υπάρχει κι η βουλή της Κροατίας, λιτή κι ταπεινή όπως πρέπει να είναι. Για να κατεβούμε από την πάνω πόλη, προτιμήσαμε να πάρουμε το μονοπάτι Strossmayer šetalište, τον δρόμο στο οποίο, το καλοκαίρι γεμίζει από διάφορους ζωγράφους, τραγουδιστές, ανοιχτές παμπ, κάτω από τα υπέροχα πράσινα δέντρα, καταμήκους όλου του μονοπατιού.

Μιας κι κουραστήκαμε από το πολλή περπάτημα, πεταχτήκαμε στο κοντινό μαγαζί Konzum, αγοράσαμε κάμποσες μπύρες Karlovačko κι Ožujsko, κι λιώσαμε στο πάρκο Zrinjevac. Μετά από αρκετή μπύρα, η συζήτηση πείρε άλλη μορφή.
Αρχίσαμε να αναλύουμε, ότι όλα τα πράγματα πρώτα τα ανακάλυψαν οι Κροάτες, όπως κι όλες τις λέξεις σε Σ. Τα μόνα πράγματα που δε ανακάλυψαν οι Κροάτες με Σ είναι η Σερβία, Σλομποβαν Μιλοσεβιτς, SS κι Σατανάς. Αυτά τα ανακάλυψαν οι Έλληνες. Κατά τις 9 αποφασίσαμε, να αγοράσουμε το τοπικό προϊόν τους, την Ρακία.
Πείραμε μισό λίτρο, πήγαμε στο σπίτι της Νάταλιε, κι λίγο πριν να τελειώσουμε το ποτό έπεσε το ποιο θεϊκό,

-Ο Bob Marley δε γεννήθηκε στην Jamajca.
– Τότε που γεννήθηκε; ρωτάω απορημένος
– Ο Bob Marley γεννήθηκε στην Κροατία, στο νησί Hvar. Αντί για μαριχουάνα κάπνιζε Λαβέντα, κι αντί να παίζει ποδόσφαιρο Am/Jam έπαιζε στην Hajduk Split, αλλά το κυριότερο, δε λεγόταν Bob Marley, άλλα Boban Marlic.

Μετά από όλα αυτά, πέσαμε για ύπνο επιτόπου.

ΥΓ Ναι ξέρω, παρέλειψα πάρα πολλά πράγματα σχετικά για το Ζάγκρεμπ, άλλα θα σας τα περιγράψω προς το τέλος του Τριπ, μιας κι ξαναγυρνάω στο Ζάγκρεμπ μετά το τουρ μου 

Την δεύτερη μέρα (2 Αυγούστου δε είχε κι τίποτα ενδιαφέρον, για να το περιγράψω) πέρασε στο χαλαρό, κι την Τρίτη μέρα, είχαμε το ταξίδι στο στην πρωτεύουσα της Κεντρικής Δαλματίας, το Σπλιτ.

Τη διαδρομή θα την έκανα με το τρένο (έχω ένα μικρό βίτσιο, ότι πρέπει σε κάθε χώρα να τιμήσω τα τρένα τους  ). Η αναχώρηση του τρένου ήταν στις 8 το πρωί, άρα θα έπρεπε να σηκωθώ πρωί πρωί για το ταξίδι. Πριν την άφιξη στον σταθμό του τρένου, στάση για ένα νοστιμότατο μπουρεκ με κρέας (κάτι σαν κρεατόπιτα δικιά μας), κι είσοδο στο τρένο. Το τρένο πεντακάθαρο, με άνετες καρέκλες, κι στην είσοδο του κάθε βαγονιού υπάρχει κι ο εισπράκτορας, ώστε να μπεις στο σωστό βαγόνι. Η αναχώρηση έγινε on time, κι η υπάλληλος μας κάλως όρισε στα Κροατικά αλλά κι στα Αγγλικά (μιας κι το τρένο το χρησιμοποιούν μόνο τουρίστες, οι Κροάτες προτιμούν το λεωφορείο μιας κι είναι ποιο γρήγορο) κι μας ευχήθηκε καλό ταξίδι.

Όλο το τριπ ήταν υπέροχο. Το τρένο περνούσε μέσα από τις Δειναρικές Άλπεις, πάνω από τα ποτάμια, δάση κι μέσα από μια σειρά πολλών τούνελ.

Η διαδρομή του τρένου είναι η εξής Karlovac, Gospić, Grecac, Knin, Perkovic, Split, κι άλλες μικρές στάσεις,με παρόμοια αρχιτεκτονική με αυτή των ελληνικών στα χωριά, τις οποίες απλά τις προσπέρναγε.

Μετά από ένα υπέροχο 5ώρο, στα δεξιά άρχισε να αχνοφαίνεται η Κροατική Ριβιέρα, αλλά κι το υπέροχο Split. Στον σταθμό με περίμενε η φίλη μου η Maja (ναι το ξέρω ότι έχω αρκετές φίλες, σας παρακαλώ, μη μου στέλνετε άλλα ΠΜ, του στυλ Άξιος, Άξιος ;Ρ), για να πάμε στο σπιτί της για μεσημεριανό πριν την βόλτα κι μετά βόλτα στο υπέροχο Split .

Το σπίτι της Maja, βρίσκετε λίγο έξω από το Split, δίπλα στο στάδιο (Poljud stadium, στο οποίο το 79 έγιναν οι Μεσογειακοί Αγώνες) της τοπικής ομάδας Hajduk Split, στο οποίο σε κάθε επίσημο αγώνα (βλέπε
Ντίναμο Ζάγκρεμπ) γίνετε το έλα να δεις.

Μετά από το υπέροχο γεύμα, βγήκαμε βόλτα στην πόλη του Σπλιτ. Πρώτος μας σταθμός, τα τοίχοι τηςπαλιάς πόλης, κι το υπέροχο πλακόστρωτο που μας βγάζει στην παραλία του Split, την Riva. Μετά από ανακαίνιση, έγινε ένα από τα ποιο ΙΝ μέρη του Σπλίτ. Οι γλώσσες που ακούγονται εκεί? Πρώτα τα Ιταλικά, Αγγλικά κι τέλος τα Κροατικά.

Μιας κι οι τιμές εκεί είναι απαγορευτικές, κατευθυνθήκαμε προς το διάσημο κάστρο του Διοκλητιανού, η οποία ήταν η τελευταία κατοικία του, από το 305 μέχρι το 313 μΧ. Μέσα στους διαδρόμους του, έχει μαζευτεί κάθε λογής τουριστικομάγαζο, να πουλήσει ότι μπορεί. Περνώντας όλο το δρόμο αυτό, φτάνουμε στην διάσημη πλατεία, Peristil. Ακριβώς δίπλα της, βρίσκεται ο αρχαιότερος καθεδρικός ναός του κόσμου (χτισμένο το 305 μΧ), ο Καθεδρικός του αγίου Duje. Αρχικά ο ναός αυτός χτίστηκε, σαν μαυσωλείο για τον Διοκλητιανό, αλλά μετά μετατράπηκε σε ναό (ο μικρότερος καθεδρικός ναός στον κόσμο), που συνδυάζει Ρωμαϊκή κι καθολική αρχιτεκτονική. Η βόλτα στον ναό είναι δωρεάν, άλλα άμα θες να ανέβεις στο καμπαναριό 7 κούνα, να δεις το θησαυροφυλάκιο, άλλα 7 κούνα, να πας στους τάφους, άλλα 7 κτλ κτλ. Δηλαδή, για να δεις φουλ τον ναό θες κοντά στα 28 κούνα.

Περπατώντας στα σοκάκια της παλιάς πόλης, φτάσαμε στη μια από τις δύο πύλες για το Split, τηνΧρυσή Πύλη (Zlatna vrata), στο οποίο βρίσκετε το άγαλμα του Grgur Ninski, του θρησκευτικού ηγέτη του 10ου αιώνα. Ο θρύλος λέει, ποιος, οποίος αγγίξει το δάκτυλο του ποδιού του, θα έχει τύχη για όλη του την ζωή.

Μετά από αρκετό τρίψιμο πήραμε το κατήφορο, για να φτάσουμε στην υπέροχη παραλία, με γαλάζια σημαία, Bačivce. Επιστροφή στην βάση, για βραδινό (υπέροχο sandwich με mortadella με ελίες), μπανάκι κι βραδινή έξοδο.

Πρώτος μας σταθμός, ξανά η διάσημη πλατεία Peristil, με την υπέροχο wine-bar Luxor. Μπορεί κανείς να κάτσει είτε μέσα στο μαγαζί, αλλά το καλοκαίρι, μπορεί κανείς να πάρει άπο ένα μαξιλαράκι, κι να κάτσει στις σκάλες της πλατείας. Τον Αύγουστο, υπάρχει live μουσική, όχι τίποτα τρελό, μια κιθάρα κι μια τραγουδίστριαμόνο. Επίσης οι τιμές είναι πάρα πολλή καλές. Με 14 κούνα (2 ευρώ) έχεις ένα ποτήρι κρασί ή ένα ποτήρι μπύρα, με θέα τον καθεδρικό ναό.

Την δεύτερη μπύρα την ήπιαμε, στο Ghetto Club, ένα υπέροχο μέρος, μέσα σε ένα ανοικτό οικόπεδο, περιτριγυρισμένο με μπόλικα φυτά. Εδώ η μουσική είναι ποιο πολλή για τους λάτρεις της ροκ, άλλα όχι σε επίπεδο head banging. Οι τιμές κι εδώ είναι πάρα πολλή καλές (υπολογίστε τις μισές τιμές, που θα βρεις σε ένα φθηνό μπαρ στην Αθήνα), κι οι σερβιτόροι πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν.

Για το τέλος, μια επίσκεψη στο διάσημο Rakija Bar, το οποίο βρίσκετε δίπλα στο Ghetto Club, με μια ΤΕΡΑΣΤΕΙΑ ποικιλία από ρακιές, με το ποτηράκι να κάνει 3 με 4 κούνα. Εγώ σας προτείνω να δοκιμάσετε την Medica (ρακία με μέλι) ή trešnja (με βύσσινο). Μετά από αυτά κι άλλα επιστροφή στο σπίτι για ύπνο.

Το πρωί, με το που ξυπνήσαμε, το πρώτο πράγμα που έπρεπε να κοιτάξω, ήταν το δρομολόγιο Split-Montenegro. Δυστυχώς το δρομολόγιο αυτό γίνετε μόνο μια φορά την εβδομάδα (το κέρατο μου), έπρεπε να βρω κάποιο άλλο τρόπο, για να είμαι μεσημέρι στο Bar. Για αυτό το λόγο, με έσωσε η εταιρία Samoborček, με το νυχτερινό δρομολόγιο τους. Η αναχώρηση γινόταν στις 4 το πρωί, κι η άφιξη στο Dubrovnik γινόταν στης 8 το πρωί, από όπου θα έπαιρνα το λεωφορείο για την Budva στις 0930. Μετά την αγορά του εισιτηρίου, κι την μπόλικη μέρα που είχα μπροστά μου, αποφάσισα να πάω να κάνω το μπανάκι μου, κι μετά να περιπλανηθώ στα σοκάκια της πόλης, για να βρω που θα αγοράσω ποιο φθηνά σουβενίρ.




Το βραδάκι επιστροφή στην βάση, για να δούμε τον αγώνα της Hajduk με την Αγγλική Stokes για το UEFA. Το αποτέλεσμα ήταν άσχημο για την Hajduk κι δυστυχώς αποκλείστηκε για την επόμενη φάση.

Το βράδυ, μην έχοντας να κάνουμε κι οι δυο μας, πήγαμε σε ένα ροκ πάρτι, στο κλαμπ O’Hara, το οποίο βρίσκετε στην παραλία Bačivce. Η ώρα πέρασε πολλή γρήγορα κι σιγά σιγά έπρεπε να πάω στον σταθμό των λεωφορείων για να προλάβω το λεωφορείο για το Dubrovnik.

Το λεωφορείο της Samoborček, έφτασε στο Σπλιτ με ένα μισάωρο καθυστέρηση, κι ξεκινήσαμε επιτόπου την διαδρομή για το Ντουμπρόβνικ. Μιας κι η κούραση ήταν μεγάλη, έπεσα επιτόπου για ύπνο. Μετά από κάνα 2 ώρο, το λεωφορείο σταματάει, κι ο οδηγός μας ανακοινώνει να ετοιμάσουμε τα διαβατήρια μας/ταυτότητες, μιας κι θα περάσουμε 20 χιλιόμετρα στης Βοσνίας, στην περιοχή Neum, για να ξαναμπούμε στη Κροατία. Ο Κροάτης που μπήκε, κοίταξε τα διαβατήρια μας, κι μας άφησε να συνεχίσουμε. Οι Βόσνιοι ούτε καν ενδιαφέρθηκαν να τα δουν τα διαβατήρια μας, κι κάναν νόημα στον οδηγό να συνεχίσει. Μετά από κάνα 20 λεπτό ξανά σύνορα, για να ξαναμπούμε στην Κροατία. Ήταν ολίγο παράλογο αυτό, άλλα πας στο διάολο. Σε καμία ωρίτσα φτάσαμε στο σταθμό των λεωφορείων του Ντούμπροβνικ.

Εκεί έπαθα ένα μικρό σοκ. Νομίζοντας ότι σαν πόλη δίπλα στα σύνορα, θα είχε πιο πυκνή συγκοινωνία, έστω μέχρι το Herceg Novi (η πρώτη πόλη μετά τα σύνορα Κροατίας/Μαυροβουνίου), αλλά είχε μόνο 2 με 3 λεωφορεία την ημέρα που πήγαιναν προς το Μαυροβούνιο (ναι υπήρχαν κι λεωφορεία που ανήκαν σε ιδιώτες, κι είχαν ποιο πυκνά δρομολόγια, άλλα έπρεπε να το ψάξεις στο κέντρο τουΝτουμπρόβνικ.

Ας μη τα πολυλογώ, φτάνω στο ταμείο, κι βλέπω ότι έχω λεωφορείο σε 1 ½ ώρα, κι επιτόπου πάω στην υπάλληλο:

-Dobry Den!

-Dobry den, dobry den.

-Θα ήθελα να αγοράσω ένα εισιτήριο για Μπούντβα , για το λεωφορείο της 1000 η ώρα.

-Κανένα πρόβλημα, το εισιτήριο κάνει 120 κούνα.

Λεφτά δε έχω τόσα πάνω μου, την ρωτώ Πιστωτική κάρτα? Κι μου απαντάει πως όχι (αυτό ποτέ δε το κατάλαβα στην Κροατία, πως γίνετε κεντρικοί σταθμοί λεωφορείων κι να μη έχουν μηχάνημα για συναλλαγές με πιστωτικές κάρτες/χρεωστικές), κι την ερωτώ αν μπορώ να πληρώσω σε €. Ναι κανένα πρόβλημα, άλλα το εισιτήριο κάνει 20 €.

Αντέ στο κόρακα, 3 € παραπάνω, αλλά τι να κάνω. Τα δίνω, μου δίνει την άθλια απόδειξη για εισιτήριο, κι γω ξεκίνησα την αναζήτηση μινι μάρκετ, για να φάω. Η μέρα εκείνη, ήταν εθνική εορτή για τους Κροάτες, ήταν η Μέρα Απελευθέρωσης της πόλης Κνιν, κι νόμιζα πως όλα θα είναι κλειστά, αλλά το σούπερ μάρκετ Konzum ήταν ανοιχτό, κι με περίμενε με ανοιχτές αγκάλες, να αγοράσω το πρωινό μου, για να καταφέρω να ξυπνήσω κι να γεμίσω το στομάχι.

Επιστροφή στο σταθμό στο λεωφορείων για την αναμονή του λεωφορείου. Στις 0930 έφτασε το λεωφορείο, κι από το λεωφορείο κατεβαίνουν ο οδηγός κι ο συνοδηγός, για να πακετάρουν τις αποσκευές μας μέσα. Το αντίτιμο για την κάθε αποσκευή, 1 ευρώ ή 8 κούνα (γενικά όλα τα λεωφορεία τύπου ΚΤΕΛ στα Βαλκάνια χρεώνουν από 1 μέχρι 2 ευρώ την βαλίτσα). Αναχώρηση στης 1000 με ένα λεωφορείο γεμάτο, για τα σύνορα Κροατίας/Μαυροβουνίου.

Η άφιξη στα σύνορα ήταν γρήγορη, άλλα τα παρατράγουδα ξεκίνησαν, όταν με το καλό μας πήραν τα διαβατήρια μας, κι μας τα επιστρέφουν άλλα δυο κοπέλες από το Πουέρτο Ρίκο, δε παρέλαβαν τις ταυτότητες τους. Σε λίγο μπαίνει κι η πανέμορφη Κροάτισα, για να ζητήσει να βγουν έξω. Μετά καταλάβαμε, ότι δεν εγγράφηκαν στη αστυνομία (μιας κι η Κροατία αυτό το ζητά, από άτομα που χρειάζονται βίζα για την Κροατία), κι χάσαμε κάνα μισάωρο για να μπορέσουν να πάνε να εγγράφουν στο φυλάκιο το που μείνανε, πόσο μείνανε κτλ κτλ. Το επόμενο σοκ το πάθαμε στην πράσινη γραμμή μεταξύ των συνόρων.

Εκεί γινόταν ένας μικρός χαμός. Από 4 λωρίδες, γινόταν μία κι ήταν αρκετά τα χιλιόμετρα μέχρι τα σύνορα. Μετά από μια ώρα κι εκεί, φθάσαμε στο επόμενο πέρασμα. Ο Μαυροβούνιος φύλακας μπήκε μέσα, πίρε όλα τα διαβατήρια, κι σε 5 λεπτά τα επέστρεψε σε όλους (με την δεύτερη σφραγίδα μου από τα Βαλκάνια  ) κι βούρ για το Bar.

Το ταξίδι ήταν πανέμορφο, γεμάτο με πάρα πολλές εικόνες από τον υπέροχο κόλπο του Κοτορ , τα σπίτια πάνω στα βουνά, τις παραλίες αλλά κι τα αγαπημένα μου βουνά.

Πρώτος σταθμός το Κότορ/Котор , με το διάσημο Κάστρο πάνω στο βουνό κι τα υπέροχο πέτρινα σπιτάκια δίπλα στο ποτάμι/παραλία.

Τελευταίος σταθμός του λεωφορείου αυτού, η ποιο διάσημη πόλη του Μαυροβουνίου, η Budva/Будва. Προσωπική μου γνώμη για την Budva; Μου φάνηκε σαν την Μύκονο του Μαυροβουνίου. Χάος,πολυκοσμία στην high season, κι τίποτα το αξιόλογο, που όλοι την θεωρούν την ποιο όμορφη πόλη.

Άφιξη στη Budva, κι επιτόπου αγορά εισιτήριου για το Bar/Бар. Για όσους δε ξέρουν, το Μαυροβούνιοακόμα δε έχει δικό του νόμισμα, για αυτό το λόγο χρησιμοποιούν το €. 4,5 ευρώ το εισιτήριο (ένα ακόμα hint στο Μαυροβούνιο τα εισιτήρια για τα λεωφορεία είναι ακριβά, κι ποτέ οι τιμές δε είναι σταθερές, για αυτό αν πάει κάποιος με παρέα, ποιο φθηνό του βγαίνει να νοικιάσει αμάξι για αυτές τις μέρες, παρά να πηγαίνει με το λεωφορείο).

Σε κάνα εικοσάλεπτο έφτασε, θεός να το κάνει, λεωφορείο. Ένα λεωφορείο βγαλμένο από την Ελλάδα του 60. Οι καρέκλες άστα να πάνε, αντί για ράφια από πάνω, υπήρχαν δίχτυα κι γενικά επικρατούσε μια χαώδεις κατάσταση. Βάλαμε την βαλίτσα μέσα στην μπαγκαζιέρα κι ανεβαίνουμε στο λεωφορείο. Ο βοηθός του οδηγού, ήρθε σε εμένα για να παραλάβει το χαράτσι της βαλίτσας. Του δίνω ένα ευρώ, κι αυτός με φωνές: Ne, ne jede euro, DVA, DVA, ήθελε 2 ευρώ το παλικάρι για την δουλεία να ανοίξει την μπαγκαζίερα, πας στο διάολο λέω, πάρτα κι φύγε.

Μέχρι το Bar, επικρατούσε μια υπέροχη ατμόσφαιρα, λες κι ταξίδευα όντως με το ΚΤΕΛ του 60. Σε κάθε χωρίο να παίρνουμε κόσμο τον κάθε παππού κι γιαγιά, οι οποίοι είχανε κι της Παναγίας τα μάτια μαζί τους, αλλά μακρά το καλύτερο που είδα, την γιαγιούλα να μπαίνει με 5 ζωντανές κότες, οι οποίες γλώσσα δε κλείσανε. Ένα επίσης υπέροχο κομμάτι του IFE του ΚΤΕΛ, ήταν κι το Βαλκανικό Κλαρίνο που άκουγε ο οδηγός σε όλο το ταξίδι στο φουλ. Μετά από 2 ώρες τυραννία φτάσαμε στο Bar, κι μιας κι βγήκα τελευταίος από το λεωφορείο, κι δε υπήρχε κανείς μέσα πείρα κι τα 2 ευρώ από το κουμπαρά του συνοδηγού (για το ταξίδι αυτό, θα έπρεπε να με πληρώσουν, από το να πληρώσω ;Ρ), πείρα το σακίδιο μου, κι κατευθύνθηκα προς το κέντρο του Bar, κι στο παλικάρι από το Couchsurfing που θα με φιλοξενούσε για τις 2 νύχτες 

Με το που βγήκα από το λεωφορείο για να πάω προς το σταθμό των λεωφορείων, μια γνωστή μουσική έπαιζε από τα μεγάφωνα. Μετά από λίγο κατάλαβα τι ήταν. Ήταν ο δίσκος του Νταλάρα μαζί με τον Bregovic. Ξεπερνώντας το πρώτο σοκ, βγαίνω στο δρόμο κι εκεί κόσμος κι κοσμάκις να τρέχει πάνω μου, κι να ουρλιάζει: Sobe, Sobe, κι γω ευγενικά να τους απαντώ Ne, Hvala, αλλά εκείνοι το χαβά τους. Σε λίγα λεπτά είχα φτάσει στην παραλία, κι στο σπίτι του Aruseni.

Το Bar είναι μια παραδοσιακή, πρώην Γιουγκοσλάβικη πόλη, που επί εποχή Τίτο (μέχρι κι σήμερα) είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της περιοχής. Από εκεί φευγούν πλοία για την Ιταλία κι όλα τα τανκερ με πράγματα από την Σερβία, για αυτό τον λόγο χτίστηκε κι η γραμμή του τρένου Novi Sad-Beograd-Podgorica-Bar.

Επίσης, στο Bar (ή Αντίβαρι στα Ελληνικά), υπάρχει το κάστρο του Βασιλιά Nikola I Mirkov Petrović-Njegoš ή ποιο απλά Νίκολας Ι του Μαυροβουνίου, τον μοναδικό Βασιλία του Μαυροβουνίου από το 1910 μέχρι το 1917, στην συνθήκη της Κέρκυρας, που το Μαυροβούνιο ενώνετε με την Σερβία, κι το 1918 απελαύνεται στην Γαλλία μετά από διαταγή Βασιλιά Αλεξάνδρου Ι της Γιουγκοσλαβίας.

Το Bar είναι το κυριότερο μέρος των διακοπών των απλών πολιτών της Σερβίας. Είναι ποιο φθηνά εκεί παρά τα υπόλοιπα παράλια του Μαυροβουνίου, κι επικρατεί κυρίως μια αίσθηση από μουσική σε στυλ Gucca/Bregovic. Με 2 λόγια, Υπέροχα!

Το πρώτο πράγμα που έκανα, μόλις έφτασα στο σπίτι, ήταν να βάλω το μαγιό μου, κι να πάω στην Παραλία του Bar. Μια υπέροχη, παραλία με πέτρες κι με δωρεάν ξαπλώστρες, με θέα το κόλπο του Bar. Μετά το μπανάκι, το νόστιμο καλαμπόκι στα κάρβουνα (είχα να φάω τέτοιο, πάνω από 10 χρόνια, η χαρά μου φαινόταν στο πρόσωπό μου, σαν χαζοχαρούμενο ;Ρ ), κι επέστρεψα στο σπίτι του Αρουσένι για να ετοιμαστούμε για την βραδινή έξοδο μας.

Αυτό που αγάπησα στο Bar ήταν οι διάφορες ταβέρνες κι τα τεράστια γκριλ που είχαν απέξω, με τα υπέροχα φαγητά τους. Μια από αυτές ήταν κι στο κέντρο της πόλης, στο εμπορικό κέντρο, δίπλα στην πλατεία Ανεξαρτησίας.

Η ταβέρνα φημίζεται για το γκριλ, κι εμείς το τιμήσαμε δεόντως. Με ένα ευρώ, έφαγα, νομίζω, το καλύτερο χαμπουργκερ της ζωής μου. Ο ‘σεφ’ φτιάχνει το μπιφτέκι μπροστά στα μάτια σου (δε βγάζει το έτοιμο που είχε στο ψυγείο), έφτιαξε το μπέργκερ κι επιτόπου πάνω στα κάρβουνα. Μόλις τελειώσει με αυτό ανοίγει το ψωμάκι κι με ρωτάει, τι θέλω μέσα. Αυτό ήταν που με τρέλανε. Μπορούσα να πω θέλω πολλή κρεμμύδι, πιπεριά κι καθόλου ντομάτα, δηλαδή ότι τράβαγε η όρεξη μου. Παρέα με αυτό υπέροχη μπύρα Jelen.

Μετά το υπέροχο γεύμα, ο Αρουσένι, πρότεινε να αγοράσουμε ένα τοπικό μπουκάλι κρασί, κι να το πιούμε στο σπίτι του, μετά το περίπατο στην παραλία. Αγοράσαμε ένα μπουκάλι Vranac κι πήραμε το δρόμο της επιστροφής.
Αυτό που μου έκανε τρελή εντύπωση, ήταν η νυχτερινή ζωή στο Bar. Ήταν 1 η νύχτα, κι οι άνθρωποι, ακόμα κι τα παιδιά, ακόμα παίζανε, πίνανε κι γενικός γλεντάγανε ύπο την Βαλκανική Μουσική.

Φτάσαμε στο σπίτι, είπιαμε το κρασάκι, κι πέσαμε για ύπνο, μιας κι είχα ένα μικρό ταξιδάκι την άλλη μέρα.

Το πρωί ξύπνησα πρωί πρωί, για να πάω στο σταθμό των λεωφορείων, για να πάρω το λεωφορείο για την λίμνη Скадарско језеро (λίμνη Skadar), στο εθνικό τους δρυμό .

Το ταξίδι με το το μίνι μπας διήρκεσε κοντά στις 1 ½ ώρες, κι η τιμή του 3 ευρώ, ταξιδεύοντας μέσα από τα υπέροχα βουνά των Βαλκανίων.

 

 εθνικός δρυμός τους είναι τεράστιος (συνορεύει κι με την Αλβανία), για αυτό κατάφερα κι είδα ένα μικρό μέρος του δίπλα στο κεντρικό δρόμο. Σας συνιστώ να φάτε στο εστιατόριο του πάρκου. Θα φάτε την καλύτερη πέστροφα της ζωή σας. Φρέσκια, με ολίγα μπαχαρικά πάω κι βούτυρο. Τίποτα άλλο, κι αυτό με λίγα ευρώ μόνο.

 

 

 

Επόμενος σταθμός, η πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, η Πογκντόριτσα. Τίποτα το σπουδαίο, μια απλή πόλη, μέσα σε λεκανοπέδιο (που το καλοκαίρι την κάνει αφόρητη από την ζέστη), άδεια μιας κι έχουν όλοι κατέβει στο Μπαρ για μπάνιο. Μισή ώρα ήταν αρκετή για να βαρεθώ την πόλη, κι να πάρω το τρένο για να γυρίσω πίσω στο Bar.

 

Μετά από 2 ώρες ταξίδι φτάσαμε το απογευματάκι στο Μπαρ. Ο σταθμός των τρένων είναι δίπλα από το σταθμό των λεωφορείων, άρα θα χρειαστείτε κοντά στα 30 λεπτά περπατήματος μέχρι το παλιό λιμάνι του Μπαρ (με παρατσούκλι Μαιάμι του Μαυροβουνίου, λόγο των φοινίκων που βρίσκονται στην παραλία), κι το παλάτι του βασιλιά Νικόλαου.

Η τελευταία μέρα έκλεισε με beach party, σε μια από τις παραλίες, με balcan music, ρακία κι τοπική μπύρα.

 

Τ ο πρωί έπρεπε να ξυπνήσω νωρίς νωρίς, για να πάρω το λεωφορείο για το Herceg Novi, την πόλη λίγο πριν τα σύνορα με την Κροατία, για να πάρω το πρωινό λεωφορείο για το Ντουμπρόβνικ. Στάση στο τοπικό φούρνο για ένα υπέροχο μπουρέκ, κι αναμονή στην στάση για το πούλμαν. Η διαδρομή είναι σχεδόν 116 χιλιόμετρα, κι το ταξίδι κρατάει σχεδόν 2 ½ ώρες, λόγο του χάλια δρόμου κι το γύρω του κόλπου Κότορ.

Το ταξίδι ήταν μονότονο, με θέα την θάλασσα μόνο, μέχρι την στιγμή που είδα ξανά το Sveti Stefan (Свети Стефан ). To πανέμορφο αυτό μέρος, δυστυχώς δε είναι προσβάσιμο για τον οποιοδήποτε, με είσοδο κάμποσα δεκάδες ευρώ, δε είναι για όλα τα πορτοφόλια.

Το ταξίδι ήταν όμορφο, με υπέροχα τοπία για φωτογραφίες.

Kotor

 

Kotor Bay

 

Perast

Sveti Dordje

R.K.C. Gospa od Škrpjela

Φτάνουμε στο Χερτσεγκ Νόβι, κι πάω να αγοράσω εισιτήρια για το πρωινό λεωφορείο, κι η τύπισσα, μου απαντά στα Σέρβικα ότι το λεωφορείο έφυγε 15 λεπτά νωρίτερα, επειδή δε είχε αρκετό κόσμο για πάει προς τα πάνω. Έξω φρενών άρχιζα να ουρλιάζω ότι είναι απαράδεκτοι, κι μου έδωσαν εισιτήριο για το επόμενο λεωφορείο που φεύγει στις 1500, δλδ σε 5 ώρες από την κανονική αναχώρηση του. Τι να κάνω πείρα το εισιτήριο, σαν συγνώμη μου κάναν δώρο την φύλαξη για το σάκο μου. Καφεδάκι στην καφετέρια του σταθμού, κι βόλτα στην πόλη.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Νοεμβρίου 28, 2011 in Uncategorized

 

Αγορά εισιτηρίων για τα τρένα στην Ουκρανία

Μετά από πολλή κόπο, κατάφερα κι έκλεισα εισιτήρια σε Ουκρανικό τρένο, για αυτό, λόγο του Euro 2012, κάμποσα άτομα θα ανέβουν στην υπεροχή Ουκρανία, θα ήθελα αν τους βοηθήσω όσο ποιο πολλή μπορώ😉

Λίγο ίνφο για τους Ουκρανικούς Σιδηροδρόμους

Τα τρένα στην Ουκρανία, αποτελούν ένα τεράστιο κομμάτι για την μεταφορά των πολιτών αλλά κι τουριστών στην Ουκρανία. Με 27 000 χλμ, είναι η 6 χώρα στο κόσμο ως προς την μετακίνηση επιβατών (για αυτό το λόγο μη τρομάξετε αν δείτε, 25 επιβατικά βαγόνια στην διαδρομή Κίεβο – Οδησσό).

τα τρένα τώρα

υπάρχουν 3 ειδών τρένων

1ον приміські (prymisʹki)

κάτι σαν το δικό μας προαστιακό, αλλά από πόλη σε πόλη διαφέρουν τα τρένα. Μπορεί κανείς να δει πανέμορφες μηχανές Desiro, αλλά κι παμπάλαια σοβιετικίκες μηχανές κι βαγόνια. Τα τρένα, που πάνε προς την πόλη, είναι συνήθως είναι ΓΕΜΑΤΑ το πρωί με χωρικούς που κουβαλάνε τα πάντα (έχω ζήσει κι στιγμιότυπο που χωρικός είχε πάρει το μοσχαράκι του, για πούλημα στο Λβοβ, αλλά κι γιαγιά να κουβαλάει 40 κιλά😯 πατάτες), κι το βράδυ οι ίδιοι χωρικοί να γυρνάνε γεμάτοι με μπουκάλια βότκα, από τα ψώνια τους :Ρ

2ον особистий (osobystyy̆)

Ο απλός κι αγαπητός καρβουνιάρης/dieseloνιαρης/ηλεκτρονιάρης. Το τρένο με το οποίο μπορείτε να ταξιδέψετε σχεδόν σε όλη την Ουκρανία. Στις μακρινές αποστάσεις συνήθως το τρένο είναι νυχτερινό κι έχει 4 διαφορετικές θέσεις.

1 θέση το λουξ κουπέ. першого класу спальні (pershoho klasu spalʹni)

Καμπίνα με 2 κρεβάτια, ανάλογα την διαδρομή κι με τηλεόραση, νεροχύτη κι τσαγιέρα
κάπως έτσι μοιάζει η καμπίνα
1 class
αυτή η θέση είναι μόνο για τους πλούσιους Ουκρανούς ή τους τουρίστες που θέλουν να ταξιδέψουν με άνεση

για παράδειγμα το εισιτήριο από Κίεβο για Λβοβ κάνει από 50 ευρώ έως 30 (ανάλογα το τρένο, τα international είναι ακριβότερα πάντα)

2 θέση κουπέ, купе, купейний вагон – kupe, kupejnyj wahon

αποτελείτε από καμπίνες των 4 κουκετών

plan of cupe

κι έτσι είναι το εσωτερικό του

Cupe

Εδώ μπορείτε να βρείτε από απλούς Ουκρανούς, low budget τουρίστες κι οικογένειες με παιδιά

οι τιμές για την ίδια διαδρομή από 20 ευρώ μέχρι 10

επίσης μια πληροφορία, στην πρώτη θέση κι στην δεύτερη, το σετ ύπνου (κουβέρτα, σεντόνι, πετσέτα) είναι μέσα στην τιμή

3η θέση плацкарт, плацкартний вагон – plackart, plackartnyj wahon

κι ερχόμαστε στην αγαπημένη μου θέση. εδώ δε υπάρχουν καμπίνες, τα κρεβάτια είναι σε όλο το μήκος του βαγονιού.

platskartny plan

platskartny plan
το αγαπημένο βαγόνι των trekking ανθρώπων κι των νέων στην Ουκρανία. Άνετες κουκέτες, ευχάριστοι άνθρωποι κι γενικά υπάρχει ένα μικρό τζέρτζελο μέχρι τις 2200-2300, τότε που πάνε για ύπνο οι ποιο πολλοί.

οι τιμές εδώ ξεκινάνε από 5 ευρώ κι φτάνουν τα 10 για την διαδρομή.

όποιος θέλει μπορεί να πάρει το σετ ύπνου (αν δε έχει υπνόσακο) προς 7 UAH (0.6 euro)

κι τέλος οι απλές καρέκλες, οι οποίες υπάρχουν μόνο σε μεσημεριανές διαδρομές, κι σπάνια σε νυχτερινές

κι τέλος οι international γραμμές (міжнародний – mizhnarodnyy̆)

σε όλα τα τρένα που πάνε σε χώρες τις πρώην ΕΣΣΔ, μπορείτε να βρείτε τις ίδιες θέσεις που σας είπα ποιο πάνω (διαδρομή Κιέβο – Μόσχα 25 ευρώ το φθηνότερο 14 ώρες), άλλα αυτά που πάνε σε χώρες της δύσης υπάρχουν μόνο καμπίνες με κουκέτες (3) κι οι τιμές κιμένοντε από 30/40 ευρώ στην διαδρομή Κρακοβία – Λβοβ (6 ώρες).

Υπάρχουν 3 τρόποι να αγοράσει κανείς εισιτήριο

1ον να πάει κάποιος κι να αγοράσεις επιτόπου, λίγες ώρες πριν το ταξίδι (δε σας το συνιστώ, μιας κι πολλές φορές τα τρένα είναι είδη φουλ, λίγες μέρες πριν καν φύγει). Στην περίπτωση που το τρένο είναι γεμάτο, μπορείτε να ξαναρωτήσετε μια ώρα πριν το ταξίδι σας, μιας κι υπάρχουν ακυρώσεις πολλές φορές, άλλα αν είστε με παρέα, απίθανο είναι να βρείτε καμπίνα (μερικές φορές κι βαγόνι) να είστε μαζί. Ποτέ μα Ποτέ μη αγοράσετε εισιτήρια από την μαύρη αγορά.

2ον οι Ουκρανικοί Σιδηρόδρομοι, δημιούργησαν ιστοσελίδα για την αγορά εισιτηρίων e-kvytok.com.ua, στην οποία μπορείτε να αγοράσετε εισιτήρια έως κι 1 1/2 μήνα πριν την αναχώρηση σας, με μια προμήθεια της τάξης 1 ευρώ το εισιτήριο. Δυστυχώς η σελίδα αυτή είναι για άτομα που κατέχουν την Ουκρανική γλώσσα, έχουν γερά νεύρα κι κάρτα που να υποστηρίζει το σύστημα 3DS

3ον κι φτάνουμε στην καλύτερη επιλογή
το τουριστικό πρακτορείο [url=http://gd.tickets.ua/en]Railway tickets online/Tickets.ua[/url] προσφέρει αγορά εισιτηρίων, στην αγγλική γλώσσα κι με τεράστια ευκολία

πρώτο βήμα, διαλέγουμε την διαδρομή που μας ενδιαφέρει κι τις ώρες του ταξιδιού μας (καλύτερα να βάλετε απο 00:00 – 23:59), για παράδειγμα βάζω την διαδρομή Κίεβο – Λβιβ, κι πατάμε find trains

στην δεύτερη σελίδα θα εμφανιστούν όλα τα πιθανά τρένα που κάνουν την διαδρομή αυτή, κι εσείς απλά θα πρέπει να επιλέξετε αυτό που σας βολεύει (δυστυχώς οι πόλεις είναι γραμμένες στα Ουκρανικά, άλλα διαβάζονται εύκολα)

διαλέγουμε το τρένο με νούμερο 1110 από το Κχάρκοβ για Λβοβ, κι από κάτω εμφανίζοντα οι ελεύθερες θέσεις, σε κάθε μια θέση

εμείς θέλουμε να πάμε 4 άτομα, σε δικό μας κουπέ, κι διαλέγουμε το second class sleeping car

κι εκεί μας παρουσιάζει πόσες ελεύθερες θέσεις υπάρχουν σε κάθε βαγόνι
διαλέγουμε το βαγόνι 4, κι επιλέγουμε τις κουκέτες 21-22-23-24.

2 καλές συμβουλές μην κλείνετε κρεβάτια που είναι δίπλα στην τουαλέτα, γιατί θα σας ξυπνάει το τουκ τουκ της πόρτας, όπως άμα ταξιδεύετε μόνοι σας, να επιλέγετε κάτω κρεβάτια, επειδή μπορείτε να το σηκώσετε κι να βάλετε τα
πράγματα σας κάτω από το κρεβάτι

μόλις ολοκληρώσετε το reservation, κατεβαίνετε στο τέλος της σελίδας, κι συμπληρώνετε τα στοιχεία σας κι πατάτε make an order / continue

ακριβώς τότε θα σας έρθει μήνυμα στο mail κι στο κινητό ότι η παραγγελία σας έγινε κι έχετε 15 λεπτά να πληρώσετε για το εισιτήριο με Visa ή με Mastercard

καλό είναι να έχετε ανοιχτό το google translator (ρωσικά – αγγλικά) μιας κι εμφανίζονται μερικές ανακοινώσεις στα ρωσικά

μόλις γίνει η παραγγελία θα λάβετε ένα μήνυμα στο κινητό σας στα Ουκρανικά, με τα στοιχεία της αγοράς αλλά κι ένα pdf

αν παρουσιάσετε κανένα πρόβλημα, κάτω κάτω στην σελίδα θα βρείτε το live chat, με το οποίο μπορείτε να συνομιλήσετε με την/τον υπάλληλο του γραφείου

επίσης η προμήθεια σε αυτήν την εταιρία είναι 2 ευρώ το εισιτήριο

καλό είναι α εκτυπώσετε το pdf, κι με αυτό να πάτε σε οποιοδήποτε εκδοτήριο εισιτηρίων στην Ουκρανία, μαζί με το διαβατήριο σας κι γραμμένο στα ουκρανικά το Ονοματεπώνυμο σας (το google translator πάλι βοηθάει), κι θα σας εκτυπώσουν τα εισιτήρια χωρίς καμία επιπλέον χρέωση

1 νούμερο του τρένου
2 ημερομηνία αναχώρησης Μέρα.Μήνας
3 ώρα αναχώρησης Ώρα.Λεπτά
4 νούμερο βαγονιού
5 θέση (л πρώτη θέση, Κ δεύτερη θέση/κουπέ, Π 3 θέση/platskart
6 Διαδρομή
7 νούμερο κρεβατιού/θέσης
8 τιμή εισιτηρίου με όλου τους φόρους
9 αν το ‘σετ ύπνου’ είναι στην τιμή του εισιτηρίου
10 ημερομηνία άφιξης
11 ώρα άφιξης
12 πόσα άτομα, είναι σε αυτό το εισιτήριο

😎

Αν κάποιος θα θέλει να πάει εκδρομούλα από το Κίεβο στην Κριμαία θάλασσα, ένα καλοκαιρινό μήνα, καλά θα κάνει να κλείσει τα εισιτήρια από πολλή νωρίς, μιας κι γίνετε το αδιαχώρητο στα τρένα, κι να μη το αφήσει τελευταία στιγμή.

Καλό είναι πριν την αναχώρηση σας, να είστε στο σταθμό, κάπου στα 30 με 20 λεπτά πριν, την αναχώρηση του τρένου.

στο κάθε βαγόνι θα υπάρχει πάντα μια/ένας εισπράκτορας,

conductor

η οποία θα σας επιτρέψει να μπείτε στο βαγόνι (για αυτό, θα πρέπει να βρείτε το βαγόνι σας, γιατί, δε θα σας επιτρέψουν να μπείτε στο βαγόνι)

η/ο εισπράκτορας θα πάρουν το εισιτήριο σας, κι θα σας δείξουν προς τα που είναι η κουκέτα σας, κι θα κρατήσουν το εισιτήριο (μη φοβάστε, είναι απολύτως φυσιολογικό, θα σας το επιστρέψουν λίγο πριν φτάσετε στον τελικό προορισμό σας.

με το που ξεκινήσει το τρένο (εφόσον δε θα έχετε πάνω στην κουκέτα το σετ), θα πάτε πίσω μέρος του βαγονιού, για να παραλάβετε το σετ (εφόσον δε θα στο δώσουν στην είσοδο)

κατά την διάρκεια του ταξιδιού σας, μπορείτε να αγοράσετε καφέ, υπέροχο μαύρο τσάι κι μπύρες από την/τον εισπράκτορα (καφές/τσάι 3 UAH, μπύρα 7 UAH, 1 euro = 10 UAH), αλλά κι να γευματίσετε στο εστιατόριο του τρένου (ένα καλό γεύμα, κοντά στα 15/25 UAH)

σε ταξίδια μεγάλης απόστασης (Λβιβ – Συμφερόπολη/Κχαρκιβ/Ντονιεκτσ πάνω κάτω 24 ώρες ταξίδι), καλό είναι να εκτυπώσετε το δρομολόγιο του τρένου (dbahn.de, pkp.pl), γιατί σε μερικές στάσεις το τρένο σταματάει για κάνα μισάωρο/50 λεπτά, κι θα μπορείτε να πάτε στο μίνι μάρκετ να κάνετε τα ψώνια σας. Αν βαριέστε να κατεβείτε, ή να τρέχετε, don’t worry, η Ουκρανία έχει μεριμνήσει κι για αυτό. Θα βρείτε μπόλικες μπαμπούσκες (γιαγιούλες) που θα σας πουλήσουν διάφορα φαγητά (όλα μα όλα σπιτικά), όπως πιροσκί με διάφορες γεμίσεις (πατάτα, ξινό λάχανο, λουκάνικο, κιμά ή μανιτάρια), σάντουιτς, καπνιστό ψάρι, ηλιόσπορους, κέφιρ (ξινό γάλα ή για όποιον ξέρει κάτι σαν το τούρκικο Ayran), μπύρες κι βότκα. :bleh::bleh:

babushka

στο τρένο, καλό είναι να μοιραστείτε το φαγητό σας, ή να δώσετε από μια μπύρα στους διπλανούς σας, στο κουπέ ή στο πλατς κάρτνυ, κι τότε θα γίνετε οι καλύτεροι φίλοι σας. Συνηθίζετε, στα βαγόνια να βάζει ο καθένας ότι έχει από φαί (προς θεού όχι όλη την προμήθεια του :Ρ ), πάνω στο τραπέζι του (έχω δει από απλά πιροσκί, πιερόγκι μέχρι χαβιάρι, σούσι κι καβουροκεφτέδες) με ένα μπουκάλι βότκα (ή μπύρα) κι να μιλάτε για τα πάντα (μέχρι κι με νοήματα). Σας εγγυώμαι, μέχρι το τέλος του ταξιδιού, θα έχετε μάθει 5 με 10 λέξεις στα Ουκρανικά!😀

τώρα αν επιτρέπετε να πίνετε αλκοόλ

είχε μπει μια φορά ένας νόμος, ότι απαγορεύετε να πίνεις αλκοόλ σε δημόσιους χώρους, δηλαδή κι στο τρένο. Αλλά αυτό καταργήθηκε, κι επιτρέπετε να πίνεις
αρκεί να είσαι φρόνιμος κι να μην ενοχλείς τους συνεπιβάτες. Μου έχει τύχει, ο εισπράκτορας, να μπει 5 φορές στην καμπίνα μας, για να πιει από ένα shot βότκα λέγοντας Польща слава, слава Греції (να ζήσει η Πολωνία, να ζήσει η Ελλάδα)

το κάπνισμα, απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΑ, στα τρένα, με μερικές εξαιρέσεις όπως, να καπνίσεις ανάμεσα στα 2 βαγόνια (σας παρακαλώ να μη πετάτε τις γόπες κάτω) ή στις μεγάλες στάσεις στην διαδρομή.

τοπία από το παράθυρο

χμμ, εδώ δυσκολεύονται τα πράγματα, να, βλέπετε, η ΕΣΣΔ, έκανα τα πάντα, ώστε ο ξένος να μην δει την φτώχεια του ανατολικού μπλοκ. Σε όλο το μήκος της διαδρομής, φύτεψε τεράστια δέντρα, φτιάχνοντας έτσι ένα τεράστιο τείχος, κρύβοντας τα υπέροχα στρέμματα με ηλίανθους. Αν δε υπάρχουν τα δέντρα, τότε θα είναι το βρώμικο παράθυρο, γεμάτο σκόνη κι βρωμιά.

αυτά έμαθα από τα μπόλικα ταξίδια μου στην Ουκρανία. Άμα θέλει κάποιος παραπάνω ίνφο, πολλή ευχαρίστως να τον βοηθήσω

Μόλις ανακοινωθεί, που παίζει η Εθνική Ελλάδος, θα σας βοηθήσω, με πληροφορίες για την εκάστοτε πόλη.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Οκτωβρίου 21, 2011 in Uncategorized

 

Hello world! Καλως ηρθατε!

Καλως ορισατε στο ολοκαινουργιο μου blogspot!

Οπος λεει και ο τιτλος του, θα εχει κυριως αναφορες απο διαφορα ταξιδια μου με οτιδήποτε κινητέ (από αμάξια, ποδήλατα, μέχρι αεροπλάνα, πλοία ή κιγαιδουρια)

Σας  ευχομαι καλη διαμονη!

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιανουαρίου 1, 2009 in Uncategorized